Voorhellingen 2026

Net als in voorgaande jaren hebben ook deze herfst een aantal booteigenaren "vóór-gehellingd". Hun boten zijn op 12 september op de wal gezet (waar ik deze keer niet zelf bij was, vandaar dat daar ook geen foto's van zijn) voor schilderwerk of omdat er iets gerepareerd moest worden. Een hele winter op de wal betekent ook een hele winter klimmen en klauteren en daar heeft nou eenmaal niet iedereen zin in.

Omdat het in september nog heel mooi weer was, konden de heren na het hellingen meteen aan het werk en er werd volop geschuurd, geborsteld, geprimerd, geplamuurd en gelakt. Het weer werkte zo goed mee dat na een week of 4 iedereen eigenlijk al klaar was om weer te water te gaan. Dat het daarna een beetje herfstig werd, was dus niet zo'n ramp.

Maar voor de hellingdag (gisteren) werd echt herfstweer opgegeven met regen en véél wind. Vooral de boten naar hun plaats brengen gaat dan niet echt vanzelf. Werd het op het eind toch nog een beetje spannend! 

Nou, dat viel allemaal erg mee: het was de hele dag droog en ook de wind was niet zo sterk als voorspeld. Ook werden een paar boten door hun schipper op de motor naar hun box gevaren, dus die hoefden we niet naar hun plaatsje te brengen met de vaarbomen.

Om half twaalf lagen alle boten weer te glimmen in hun eigen box. De werkploeg had intussen onder leiding van Max de schragen-berging opgeruimd en alle onbruikbare schragen apart gezet om afgevoerd te worden. Daarna hebben we van een paar bouwhekken en een dekzeil nog een onderkomen voor de oude heftruck gemaakt, want de "garage" in de container wordt nu ingenomen door de nieuwe heftruck.

Ook nu is er weer een klein beeldverslag dat je kunt zien door te dubbelklikken op DEZE LINK of op de foto hieronder

Nieuwe heftruck gearriveerd!

 

Dat is nog eens snel handelen: nadat de leden vorige week dinsdag op de najaarsvergadering hun goedkeuring gegeven hadden aan de aanschaf van een "nieuwe" heftruck is deze meteen besteld.

Vanmorgen, dus binnen een week, werd hij al bij onze haven afgeleverd en konden de mensen die hem nog niet bij de de verkoper gezien hadden, hem ook bewonderen. 

Omdat er met deze machine wel wat meer mogelijkheden zijn, zitten er natuurlijk ook een aantal knoppen en handels méér in de cabine dan bij onze ouwe vertrouwde Hyster. Dus een korte instructie was wel nodig voordat we (Gerrit of Teun) er mee konden gaan rijden. 

De Hyster wordt niet afgedankt, want daar kunnen we nog heel goed de hellingwagens mee trekken, maar die moest natuurlijk wel zijn "garage" afstaan aan de nieuweling. Voor het ouwe trouwe beestje wordt een nieuw onderkomen gemaakt naast het kleine containertje waar we het tuingereedschap in bewaren. Maar hij moet het voorlopig even doen met een dekzeiltje.

Aanstaande zaterdag, bij het tewaterlaten van de boten die hebben voorgehellingd, gaan we de nieuweling voor het eerst aan het werk zien, maar

voor nu staat onze nieuwste aanwinst in ieder geval veilig in de container.

Dertiende lustrum WSV Overschie

Op 22 juni van dit jaar bestond WSV Overschie 65 jaar.

Omdat die datum middenin het vaarseizoen valt, leek het het bestuur een goed idee om de viering van deze mijlpaal een paar maanden dóór te schuiven en een datum te prikken waarop iedereen weer terug is van vakantie.

Dat werd dus zaterdag 10-10-2026. Deze keer werd niet gekozen voor een viering van een hele dag, al dan niet met een vaartocht(je), maar voor een diner in restaurant Zoutsteen in Krimpen aan den IJssel, waar we met ons gezelschap een aparte zaal toegewezen kregen en konden kiezen uit allerlei gerechten.

Voordat we van de verschillende smaken konden gaan genieten, hield Edwin natuurlijk eerst een speech(je), waarin hij kort stilstond bij de geschiedenis van onze vereniging en de hoop uitsprak dat ze nog eens 65 jaar zal bestaan. 

Na dit praatje konden we een keus maken uit de gerechten op de kaart, die daarna heel snel op ons bord verschenen, leuk opgemaakt en lekker! Tussendoor was er natuurlijk gelegenheid te over om bij te kletsen en ervaringen uit te wisselen. Zo tegen het eind konden we ons ook nog vervoegen bij het toetjesbuffet, waar we konden kiezen uit allerlei smaken ijs en natuurlijk fruit en andere zoetigheden.

Al met al was het een geslaagde avond, maar ik vond het wel jammer dat nog niet de helft van het aantal leden van de partij was.

Voor een beeldverslag van deze avond kun je dubbelklikken op de foto hieronder of op DEZE LINK

Vakantieverslag Walkabout

Rita en ondergetekende zijn dit vaarseizoen een paar keer met de Walkabout op stap geweest.

De eerste keer was eind mei. Dat tripje ging over de Nieuwe Maas en de Lek naar de Museumhaven in Vreeswijk. Daar kwamen een dikke dertig boten die ontworpen zijn door Theo Gillissen bij elkaar voor een reunie. We zijn al jaren lid van de Gillissenvaarders, maar we waren nog nooit op zo'n meeting geweest. Nu was het aardig in de buurt van Rotterdam, dus een mooie gelegenheid om daar ons gezicht en onze boot eens te laten zien. 

Lekker graven!

Het was meteen een mooie proefvaart voor de boot en niet te vergeten voor onze nieuwe scheepshond Famke, want die voer deze keer voor het eerst op de Maas waar het wel eens een beetje te keer kan gaan zoals jullie weten. Nou, het was op alle fronten een geslaagd weekend, het weer zat mee, de hond vond alles leuk, alles op de boot functioneerde zoals het moest en op de meeting in Vreeswijk lagen allerlei verschillende Gillissen-schepen met aardige schippers. Er was gezorgd voor een leuk programma, een rondvaart in Vreeswijk en lekker eten en zoals gezegd goed gezelschap. Ik denk dat we volgend jaar wel weer van de partij zullen zijn.

Na de meeting met een paar deelnemers in de Beatrixsluizen

In de week er na hebben we nog even een uitstapje gemaakt naar de Linge, boodschappen gedaan in Geldermalsen en daarna weer even terug naar Rotterdam.

De tweede trip (eind juni/begin juli) ging via de Nieuwe Maas en Hollandse IJssel naar Gouda, door de Waaiersluis naar de gekanaliseerde Hollandse IJssel. Via Haastrecht en

Oudewater naar Montfoort. Daar zijn we na twee dagen min of meer gevlucht, omdat we bang waren dat de bruggen verderop ook problemen zouden gaan geven, net als die in Haastrecht en Montfoort, die door de warmte niet meer open of dicht wilden. We waren gelukkig op tijd weg en kwamen via de (alweer) Beatrixsluizen op de Lek terecht.

Omdat het zo warm was zijn we een paar dagen in Vianen bij De Peiler blijven liggen. Schoon, diep, koel water. Hier kwam zoon Peter met kleinzoon Tygo en een vriendje langs en die konden vooral het grote zwemvlot in de haven wel waarderen.

Vervolgens zijn we via het Merwedekanaal met een stop in Meerkerk, over de Waal en de Andelse Maas naar Heusden gevaren.

Na Heusden waren we van plan om nog even een paar dagen in Heukelum langs de Linge te blijven plakken, maar onderweg daar naar toe bleek ineens de wc hevig te lekken: pomphuis gescheurd en niet even provisorisch te repareren. Toen hebben we besloten om dan maar meteen terug te varen naar Rotterdam om daar een nieuwe wc te kopen. We waren dus iets eerder terug, maar hadden wel lekker genoten.

Deze trip was trouwens voor degenen die geïnteresseerd zijn te volgen op Polarsteps, een leuke app om het thuisfront op de hoogte te houden.

De derde trip (die ook op Polarsteps te volgen was) voerde ons van half juli tot eind augustus over de Nieuwe Maas, Lek, Rijn en Gelderse IJssel naar Zutphen. Overal onderweg weinig water, vooral bij Arnhem en op de IJssel een smalle rivierbedding en droog gevallen boten langs de kant. Bij Eefde gingen we het Twentekanaal op en zo via Almelo, Coevorden, het verlaten Veenmuseum, Ter Apel, Stadskanaal en Veendam naar Groningen. 

Omdat bij Assen de brug in de Drentse Hoofdvaart in reparatie was, konden we niet via die vaart naar Meppel, maar hebben we ervoor gekozen via het Reitdiep (met een uitstapje naar Winsum), de Kommerzijlsterriet en het Van Starkenborghkanaal en het Pr. Margrietkanaal om vervolgens in Akkrum op de Turfroute te komen, die ons in Appelscha weer op de Drentse Hoofdvaart bracht. Via Meppel (waar we flink geofferd hebben aan het bunkerstation), langs Giethoorn naar Steenwijk, waar een héél mooi park blijkt te zijn vlak bij de haven. Hiervandaan naar De Belt, waar we lagen tijdens de zonsverduistering. Verder via het Ganzendiep, de IJssel en het Reevediep naar de Randmeren en omdat ook de Vecht problemen gaf deze keer via de Oranjesluizen en Amsterdam op de Amstel gekomen. Hierna de Kromme Mijdrecht en de Oude Rijn naar Kevereiland op De Kaag en via Leidschendam weer terug naar de haven.

Voor het uitgebreide fotoverslag klik je maar op de link: 2026 Walkabout

Toch nog een barbecue(tje)

 

Voor het afgelopen weekend werd goed weer voorspeld en we hadden dit seizoen nog geen barbecue gehad. Zodoende ontstond het idee voor een "spontane barbecue": Arjan en Helma zorgen voor de barbecue en de deelnemers zorgen zelf voor vlees, vis, brood en salades. Maar het was natuurlijk wel kort dag en omdat het voor haar nogal moeilijk is om alle leden/donateurs via de mail te bereiken heeft Helma de meesten per WhatsApp op de hoogte gebracht. 

Vermoedelijk hadden veel mensen deze zaterdagavond iets anders te doen, want de opkomst viel met 14 man/vrouw wel wat tegen ......

Even goed was het gezellig en hebben we lekker gegeten en bijgekletst. Het weer werkte inderdaad mee en toen het buiten wat frisjes werd, was er in het clubhuis plaats genoeg om lekker verder te eten en te kletsen.

Om een uur of half negen zijn Rita en ik naar huis gegaan, maar ik heb begrepen dat het toch nog aardig laat geworden is.

Long time no see .......

Het is alweer een tijdje geleden dat er iets op de weblog te lezen viel. Dat kwam door wat technische problemen en in de vakantieperiode krijg ik natuurlijk niet veel mee van wat er op de vereniging gebeurt.

Nu zo langzamerhand iedereen weer teruggekeerd is in de haven en ikzelf weer toegang heb tot de weblog dan toch weer een nieuwe bijdrage.

Vrijdag 25 september zijn de vrijwilligers van Clubhuis Nooitgedacht weer gezellig gaan eten bij Eat Palazzo in Schiedam. Dat wordt zo langzamerhand een beetje een traditie, want het eten is daar heel goed en er heerst een goede sfeer. Het gezelschap was wel wat kleiner dan de laatste keer, want jammer genoeg hebben om verschillende redenen een aantal vrijwilligers moeten afhaken, maar ik heb begrepen dat er ook weer een aantal nieuwe mensen zich als vrijwilliger hebben opgegeven.

Hopelijk kan het clubhuis over een poosje dan ook weer op de zondagen open zijn voor een hapje en een drankje.

Maar ook al was het gezelschap niet zo groot, het was erg gezellig en we hebben weer lekker kunnen genieten van alle verhalen en alle gerechten. Zo tegen tienen gingen we allemaal weer voldaan naar huis (of naar de boot, natuurlijk).

We bakten ze weer bruin

We hebben bij WSV Overschie sinds jaren de traditie dat er op de zaterdag na het hellingen in ons clubhuis pannenkoeken gebakken worden voor de (aspirant)leden, donateurs, kinderen en kleinkinderen.

Dit jaar dus ook, alleen zat er dit jaar een weekje meer tussen het hellingen en de pannenkoekenlunch. Dat kwam door het Paasweekend dat een beetje ongelukkig viel.

Misschien was dat wel de reden dat het niet zo heel druk was, misschien kwam het ook wel doordat de mail waarin het evenement aangekondigd werd door een misverstand een beetje laat verstuurd was en mensen hun agenda niet zo makkelijk konden omgooien.

Aan de voorbereiding lag het in ieder geval niet, Arjan en Helma waren er weer knap druk mee geweest (ook met het ronselen van vrijwillige bakkers), maar uiteindelijk werden er weer heerlijke pannenkoeken met of zonder spek geserveerd. Ze vonden gretig aftrek en smaakten uitstekend, maar na drie flinke spekpannenkoeken moest ondergetekende toch echt de handdoek in de ring gooien.

Hieronder nog wat foto's die Helma tussen het bakken door heeft kunnen maken.

Ze drijven weer

Gisteren hebben we de boten weer te water gelaten. Zoals altijd begonnen we om 8 uur, nadat we natuurlijk eerst een bakkie gedaan hadden in het clubhuis. Ondanks dat eerder deze week de weersverwachting niet echt hoopgevend was, was het mooi weer. Grotendeels zonnig, weinig tot geen wind en ook de temperatuur viel erg mee. Kortom: een mooie dag om buiten te zijn. 

Niet alleen het weer werkte mee, maar ook de techniek: alles werkte zonder problemen en de spindels van de gereviseerde grote hellingwagen, die in het begin erg stroef draaiden, gingen na verloop van tijd soepeler in de rondte. Eddy en Jan waren daar wel blij mee.

Toen we eenmaal op gang gekomen waren, verliep het afhellingen eigenlijk heel soepeltjes, de sfeer was en bleef goed en iedereen deed wat hij/zij moest doen.

We hoefden wederom niet zelf voor onze boterhammetjes te zorgen, want de vrijwilligers van Clubhuis Nooitgedacht hadden weer een uitstekende lunch verzorgd met niet alleen broodjes ham en kaas en warme snacks, maar ook de vitamientjes waren niet vergeten.

Na de lunch stonden er nog een stuk of tien boten op het terrein, waaronder twee kleine sloepjes. Daar kunnen we eigenlijk niet met de hellingwagen onder komen omdat ze te kort zijn, maar met behulp van de heftruck en wat improvisatietalent lukte ook dat weer.

Aan het eind van de middag werd duidelijk dat de lierdraad z'n beste tijd gehad heeft. Er kwamen steeds meer kronkels in. Hij zal dus vervangen moeten worden.

Toen alle boten in het water lagen en de aanhangwagentjes weer teruggeduwd waren naar hun plekje op het nu vrijgekomen winterterrein, hebben we als laatste de Enjoy juist weer op het dróge gezet.

Deze winterperiode was namelijk gebleken dat die een paar problemen had die echt niet in het water opgelost kunnen worden.

Om een uur of half vier was ook dat achter de rug en alles was inmiddels opgeruimd en toen konden we gaan genieten van een welverdiend drankje.

Ook nu weer een beeldverslag (ook met dank aan Helma). Je kunt dit bekijken door te dubbelklikken op DEZE LINK of op de mooie boot hieronder

Winter op de wal

 Na het ophellingen eind oktober brak weer een nieuwe winterperiode aan waarin de boten onderhanden genomen konden worden. Het weer zat niet echt mee, zeker in de weekenden niet, maar zoals altijd hadden we daar geen invloed op. Naast het normale (schilder)werk aan de eigen boten viel er voor een aantal schippers nog wel iets meer te doen: André nam afscheid van zijn oude Perkins en ging met hulp van 

Blij dat ie binnen staat !

Kees een nieuwe motor in de Excellent installeren en Wesley hoefde zich ook niet te vervelen met al het werk aan zijn "nieuwe" sloep. Niet alleen schilderen, maar er moest ook nog een boegschroef in, een nieuwe rvs railing en nog veel meer. Ook de Schorpioen vaart inmiddels weer met een nieuwe (electro) motor, maar daarvan heb ik geen foto's.

Behalve het werk aan de eigen boten, werden de schippers natuurlijk ook opgeroepen voor een werkbeurt. Dat is nu eenmaal inherent aan het liggen bij een vereniging: je ligt redelijk goedkoop, maar je moet zo af en toe ook meehelpen bij het instandhouden van de accommodatie. Er was best veel te doen dit jaar: de grote hellingwagen was hard aan onderhoud toe: de wiellagers waren versleten en de wagen moest hoognodig nagekeken en geschilderd worden. De containers moesten gerepareerd en geschilderd worden, ze moesten ook hoognodig opgeruimd worden. En zo was er nog veel meer te doen. We hebben deze winter gewerkt met een nieuwe opzet van de werkbeurten en die beviel mij persoonlijk wel.

De "weesboot" die al een tijd op ons terrein lag, is eindelijk gesloopt, dus dat hoofdpijndossier kunnen we afsluiten. 

Tussendoor is ook nog de haven uitgebaggerd (zie vorige post), maar daar hoefden we, behalve het verleggen van de boten, zelf niets aan te doen.

Die staan er weer strak bij !

Ook al hebben sommige schippers wel een beetje lang gewacht voordat ze begonnen met hun werkzaamheden, staan toch op één na alle boten klaar om morgen te water te gaan. Nu maar hopen op een beetje redelijk weer .........

Voor een beeldverslag van de afgelopen periode kun je dubbelklikken op de foto hieronder of op DEZE LINK

Onze eerste PUB-QUIZ

In het winterseizoen proberen de vrijwilligers van Clubhuis Nooitgedacht iedere maand een activiteit te organiseren. Jan had al eens het idee geopperd om een pub-quiz met muziek te organiseren en daar bleek wel animo voor te zijn. 

Zaterdag 21 maart was het zo ver: de allereerste pub-quiz van WSV Overschie was een feit. Er hadden zich 31 mensen opgegeven, dus het was gezellig druk in het clubhuis.

Jan was niet met lege handen gekomen, maar had zijn keyboard(s) meegenomen waar hij aardig op uit de voeten kan.

Omdat we op een lege maag niet zo goed kunnen nadenken, hadden Helma en Arjan gezorgd voor een lekkere saté-maaltijd. Die ging er wel in met een (of meer) drankje(s) erbij. 

Als toetje kregen we nog een lekkere sorbet en daarna kon de quiz beginnen.

Eerst werden er teams gevormd en toen begon de quiz. Twee maal 10 vragen: eerst 10 algemene kennis vragen en daarna nog 10 muziekvragen, waarbij Jan een kort stukje voorspeelde en wij moesten dan de titel noteren. Soms kon iemand het antwoord niet voor zich houden en riep het luidkeels door de zaal. Dat was wel makkelijk voor de andere deelnemers!

De jongere deelnemers waren wel wat in het nadeel, want er zaten behoorlijk wat oudere nummers tussen, maar dat maakte niet uit: het was gezellig.

Toen alle vragen gesteld waren, moesten ze natuurlijk ook nagekeken worden. Dat mochten we gewoon zelf doen en daarna rolden twee winnaressen uit:

Carla won de eerste prijs en Ans mocht de poedelprijs mee naar huis nemen.

Na deze zenuwslopende gebeurtenissen was het hoog tijd voor nog een drankje of een lekkere kop koffie. (voor sommigen geserveerd in een glas met een flinke scheut whisky en slagroom!)

Het was weer een geslaagde avond. 

JAN en de vrijwilligers, BEDANKT!

Verlost van de waterplanten?

De laatste jaren kregen we in onze haven steeds meer last van waterplanten en dan vooral waterlelies. Zeker voor boten met een kleine motor of een buitenboordmotor was dat af en toe best lastig. Ook als ik een stukje ging zwemmen in het kanaal, moest ik me hier en daar een weg banen door de steeds verder oprukkende lelies.

Na diverse klachten hierover naar de gemeente kwam de firma Baars de toestand in onze haven (en die van Union) bekijken en toen is er een plan gemaakt om de haven weer op diepte te brengen en zo meteen verlost te worden van de wortelstokken van de waterlelies.

Aanvankelijk zouden de werkzaamheden op 14 februari beginnen, maar dat werd wat later. Eerst werd er bij het Schieplein een plek gemaakt waar de bagger overgeladen kon worden in vrachtwagens die het spul naar de stortplaats zouden brengen.

Toen dat eenmaal geregeld was, kwam er een drijvende ponton, met daarop een graafmachine met verschillende bakken. De bagger die opgehaald werd, kwam in een bootje (een beunbak) terecht. Als die bak vol was, werd  hij naar de overlaadplek gevaren door een heel klein duwbootje. Er waren twee van die bakken, dus ze konden lekker doorwerken.

Voordat ze konden beginnen, moesten we natuurlijk eerst een deel van de haven leeg maken, alle boten moesten weg. Dat kon gelukkig omdat er een behoorlijk aantal boten op de wal staan. Het gedeelte van WV Union was het eerst aan de beurt, dus hun boten kwamen zolang naar de lege plekken in ons deel van de haven. Toen kon het eigenlijke baggerwerk beginnen en dat verliep heel voorspoedig. 

Aan het eind van de week was dat klaar en konden de boten van Union terug naar hun plaats en konden wij onze boten naar de haven van Union brengen. Best wel een heel gedoe, want de meeste boten werden met de vaarbomen verhaald omdat de motoren nog niet uit hun "winterslaap" gewekt waren. Toen dat eenmaal gedaan was door een aantal vrijwilligers, kon de firma Baars in de haven van WSV Overschie aan de gang. Ook daar verliep het werk vrij vlot, zodat ook hier aan het eind van de week het werk er op zat en we onze eigen boten weer naar hun eigen schone, diepe boxen konden brengen. Het was wel jammer dat er maar weinig eigenaren kwamen om daarbij te helpen of hun eigen boot zelf naar hun box te varen. Het meeste werk kwam nu -alweer- neer op de schouders van een paar vrijwilligers. 

Voor een beeldverslag kun je dubbelklikken op de foto hieronder,

of op 

DEZE LINK

Valentijnsschnitzel

Helma had een leuk idee voor Clubhuis Nooitgedacht: een schnitzelavond. Datum: 14 februari. Dat dat "toevallig" ook Valentijnsdag is, komt goed uit, dan hebben we meteen een thema.

Bij binnenkomst stond er natuurlijk een lekker glaasje klaar, met daarin een Valentijnhartje en een rode kers.

Het thema was in het clubhuis verder ook goed te zien: mooi gedekte tafels met tafelkleden met rozenprint, schalen in hartvorm, rozenblaadjes op de tafels, hartjesballonnen, drijfkaarsjes. Het zag er hartstikke gezellig uit en je kon zien dat er heel veel tijd en zorg aan besteed was. Alleen de schnitzels waren niet in een hartvorm te krijgen, anders hadden we die ook nog gehad. 

Zelfs de verlichting in stijl !

De laatste voorbereidingen

Sfeervol, toch ?

Het was jammer dat op het laatste moment een paar leden hadden moeten afzeggen door familieomstandigheden, maar het werd toch weer erg gezellig en de schnitzels (ook al waren het dan geen hartjes) waren heerlijk, net als de wedges en de salade. En dan nog een drankje erbij, m'n liefje, wat wil je nog meer. Nou ....... een lekker toetje misschien? Ook daar was aan gedacht: na de schnitzel werd een heerlijke sorbet met lekker veel slagroom geserveerd.

Om een uur of halftien gingen een aantal gasten (waaronder Rita en ondergetekende) huiswaarts, maar de diehards gingen nog even door, getuige het filmpje dat Jan me later nog appte. Zo te zien hadden Patrick en Helma nog wel wat energie over na deze leuke en geslaagde avond.

Bij deze wil ik de vrijwilligers die deze avond verzorgd hebben, nog even hartelijk bedanken voor al het verzette werk. Er gaat altijd meer tijd en energie in zitten dan je zo zou denken!