Verlost van de waterplanten?

De laatste jaren kregen we in onze haven steeds meer last van waterplanten en dan vooral waterlelies. Zeker voor boten met een kleine motor of een buitenboordmotor was dat af en toe best lastig. Ook als ik een stukje ging zwemmen in het kanaal, moest ik me hier en daar een weg banen door de steeds verder oprukkende lelies.

Na diverse klachten hierover naar de gemeente kwam de firma Baars de toestand in onze haven (en die van Union) bekijken en toen is er een plan gemaakt om de haven weer op diepte te brengen en zo meteen verlost te worden van de wortelstokken van de waterlelies.

Aanvankelijk zouden de werkzaamheden op 14 februari beginnen, maar dat werd wat later. Eerst werd er bij het Schieplein een plek gemaakt waar de bagger overgeladen kon worden in vrachtwagens die het spul naar de stortplaats zouden brengen.

Toen dat eenmaal geregeld was, kwam er een drijvende ponton, met daarop een graafmachine met verschillende bakken. De bagger die opgehaald werd, kwam in een bootje (een beunbak) terecht. Als die bak vol was, werd  hij naar de overlaadplek gevaren door een heel klein duwbootje. Er waren twee van die bakken, dus ze konden lekker doorwerken.

Voordat ze konden beginnen, moesten we natuurlijk eerst een deel van de haven leeg maken, alle boten moesten weg. Dat kon gelukkig omdat er een behoorlijk aantal boten op de wal staan. Het gedeelte van WV Union was het eerst aan de beurt, dus hun boten kwamen zolang naar de lege plekken in ons deel van de haven. Toen kon het eigenlijke baggerwerk beginnen en dat verliep heel voorspoedig. 

Aan het eind van de week was dat klaar en konden de boten van Union terug naar hun plaats en konden wij onze boten naar de haven van Union brengen. Best wel een heel gedoe, want de meeste boten werden met de vaarbomen verhaald omdat de motoren nog niet uit hun "winterslaap" gewekt waren. Toen dat eenmaal gedaan was door een aantal vrijwilligers, kon de firma Baars in de haven van WSV Overschie aan de gang. Ook daar verliep het werk vrij vlot, zodat ook hier aan het eind van de week het werk er op zat en we onze eigen boten weer naar hun eigen schone, diepe boxen konden brengen. Het was wel jammer dat er maar weinig eigenaren kwamen om daarbij te helpen of hun eigen boot zelf naar hun box te varen. Het meeste werk kwam nu -alweer- neer op de schouders van een paar vrijwilligers. 

Voor een beeldverslag kun je dubbelklikken op de foto hieronder,

of op 

DEZE LINK

Valentijnsschnitzel

Helma had een leuk idee voor Clubhuis Nooitgedacht: een schnitzelavond. Datum: 14 februari. Dat dat "toevallig" ook Valentijnsdag is, komt goed uit, dan hebben we meteen een thema.

Bij binnenkomst stond er natuurlijk een lekker glaasje klaar, met daarin een Valentijnhartje en een rode kers.

Het thema was in het clubhuis verder ook goed te zien: mooi gedekte tafels met tafelkleden met rozenprint, schalen in hartvorm, rozenblaadjes op de tafels, hartjesballonnen, drijfkaarsjes. Het zag er hartstikke gezellig uit en je kon zien dat er heel veel tijd en zorg aan besteed was. Alleen de schnitzels waren niet in een hartvorm te krijgen, anders hadden we die ook nog gehad. 

Zelfs de verlichting in stijl !

De laatste voorbereidingen

Sfeervol, toch ?

Het was jammer dat op het laatste moment een paar leden hadden moeten afzeggen door familieomstandigheden, maar het werd toch weer erg gezellig en de schnitzels (ook al waren het dan geen hartjes) waren heerlijk, net als de wedges en de salade. En dan nog een drankje erbij, m'n liefje, wat wil je nog meer. Nou ....... een lekker toetje misschien? Ook daar was aan gedacht: na de schnitzel werd een heerlijke sorbet met lekker veel slagroom geserveerd.

Om een uur of halftien gingen een aantal gasten (waaronder Rita en ondergetekende) huiswaarts, maar de diehards gingen nog even door, getuige het filmpje dat Jan me later nog appte. Zo te zien hadden Patrick en Helma nog wel wat energie over na deze leuke en geslaagde avond.

Bij deze wil ik de vrijwilligers die deze avond verzorgd hebben, nog even hartelijk bedanken voor al het verzette werk. Er gaat altijd meer tijd en energie in zitten dan je zo zou denken!

Nieuwjaarsreceptie 2026

Wat bij mijn weten nog niet eerder voorgekomen is, gebeurde vorige week: de nieuwjaarsreceptie van WSV Overschie kon op 10 januari niet doorgaan in verband met het wel erg winterse weer. Daarom werd hij een week uitgesteld.

Ook nu weer waren Helma en Arjan en een aantal vrijwilligers al een paar dagen van te voren behoorlijk druk in de weer om een leuke middag te organiseren met een hapje en een drankje.

Die inspanningen waren niet tevergeefs en leverden mooi opgemaakte schalen met allerlei lekkers op.

Omdat we een periode met nogal bars weer achter de rug hadden, was het voor heel wat bezoekers de eerste keer dat ze elkaar weer zagen en dus viel er weer heel wat bij te praten.

Een nieuwjaarsreceptie is niet compleet zonder een toespraak van de voorzitter. Edwin herinnerde ons er aan dat onze vereniging dit jaar een bijzonder jubileum te vieren heeft: we bestaan in 2026 namelijk 65 (vijfenzestig) jaar! We gaan dit natuurlijk vieren. 

Aan het eind van zijn toespraak wenste hij ons allen een heel fijn vaarseizoen en toen toverde hij een heel mooi boeket tevoorschijn. Dat was voor Helma als dank voor al het werk dat verzet wordt om ons clubhuis draaiende te houden. Een welverdiend bloemetje dus.

Het was weer een geslaagde middag met heel wat mooier weer dan dat van vorige week.

Voor wat meer foto's: dubbelklik maar op de foto hieronder 

of op DEZE LINK

Smikkelen bij WSV Overschie

Het is al een paar jaar de gewoonte om een keer per jaar met de liefhebbers spareribs te eten. Dat betekent veel werk voor de vrijwilligers, want die moeten al ruim van te voren alle benodigdheden in "huis" halen, aanbiedingen bij de groothandels in de gaten houden (je wilt het tenslotte wel een beetje betaalbaar houden!), inventaris checken, zorgen voor voldoende drank, salades en ook nog een lekker toetje. Zijn er genoeg glazen, zijn er genoeg briketten voor de barbecues en zo zijn er nog veel meer zaken die aandacht nodig hebben.

En dan de eigenlijke voorbereiding van de ribbetjes: dat vergt ook aardig wat tijd: garen, marinade laten intrekken, dat gebeurt allemaal al vóór de sparerib-avond. Gelukkig vinden Stefan en Arjan dat leuk werk en doen ze het graag. Op de dag zelf worden de barbecues aangemaakt voor de finishing touch en gaan Buurman en Buurman aan het werk met de laatste fase: de spareribs voorzien van een lekker bruin kleurtje. 

Ook de dames in de keuken hebben plezier in hun werk:  salades maken, mooie plateautjes met stokbrood en kruidenboter maken voor op de tafels, Vlaamse frieten bakken, enz.

Het is dus best veel werk, zo'n sparerib-avond, maar als de gasten lekker zitten te genieten van het lekkere eten "weet je waar je het voor doet".

Nogmaals en misschien ten overvloede: 

BEDANKT VRIJWILLIGERS !

Zoals gebruikelijk weer een filmpje in de LINK

Na twee natte hellingdagen staan ze weer op de wal

Vorige week zaterdag hebben we  de "voorhellingers" weer te water gelaten. Toen we daar mee begonnen was het nog droog, maar dat bleef jammer genoeg niet zo. De ene hoosbui na de andere! We waren na afloop allemaal behoorlijk nat en ikzelf heb maar meteen afscheid genomen van mijn oude regenjack, want dat bleek de regen behoorlijk door te laten. Toen de drie boten in het water lagen, hebben we meteen Wesley's sloep, die nu Riviera heet, op de wal gezet, want daar moet deze winter behalve het schilderwerk ook een boegschroef ingebouwd worden. Daarna kwamen er nog drie sloepen achteraan en dat is nieuw voor ons, dus we moesten eens even goed kijken hoe we die veilig konden neerzetten. De speciaal aangeschafte bokken brachten deels de oplossing en de rest losten we zoals gebruikelijk weer op met gezond verstand.

De zaterdag er na (1 november) begonnen we zoals altijd om 8 uur (althans, de meesten van ons!) Toen was het nog droog, maar dat veranderde al snel, zodat we ook nu weer het grootste deel van de dag in de regen liepen. Maar ja, die boten moeten er uit! Ondanks het weer verliep het toch allemaal redelijk vlot en waren er na de wederom uitstekend verzorgde lunch nog maar een handvol boten te hellingen.

Daar ging toch nog aardig wat tijd in zitten omdat we van de voor ons nieuwe boten natuurlijk niet wisten hoe het onderwaterschip er uit zag. Maar ook dat kwam na wat proberen en verstellen van de hellingwagen in orde en om een uur of half vijf stond de laatste boot hoog en droog op ons winterterrein en konden we gaan opruimen. 

Daarna nog even een drankje in Clubhuis Nooitgedacht en vervolgens naar huis. Ik denk dat de meesten die avond niet veel meer gedaan hebben. Mijn pijpje was in ieder geval leeg.

Voor meer beelden: dubbelklik op DEZE LINK of op de foto hieronder

Lekker eten in Schiedam

Vrijdag 10 oktober waren de vrijwilligers van Clubhuis Nooitgedacht uitgenodigd in Schiedam om bij Eat Palazzo lekker te komen eten. 

Ook een aantal bestuursleden waren van de partij.

We hebben die avond weer kunnen proeven van al het lekkers dat hier geserveerd wordt en net als de vorige keren dat we hier te gast waren was het weer puur genieten. Verse sushi, allerlei vlees en vis, groenten, nasi, bami, keus genoeg. Je zag ook regelmatig ploegjes richting "keuken" lopen om even later met een bord met lekkers weer terug te komen.

Tussen de bedrijven door werd er natuurlijk ook aardig wat afgekletst en gelachen.

En natuurlijk konden we ook onze eigen toetjes samenstellen.

Ook niet verkeerd, toch?

Om een uur of half tien waren de verhalen verteld en de magen gevuld en gingen we voldaan naar huis. Het was weer een leuke avond.

Dit stukje heeft even op zich laten wachten omdat de laptop waarmee ik deze blog bijhoud in reparatie was.

Stormachtige barbecue

In tegenstelling tot vorig jaar, toen we tijdens de barbecue schitterend weer hadden, waren de vooruitzichten dit jaar bar en boos. Na een periode met mooi en vrij rustig weer, zou juist in dit weekend het weer omslaan. Daarom werd deze week nog in allerijl een partytent besteld. 

Die zou vrijdag in de ochtend geleverd worden. Voor de barbecues hadden we al een aparte tent gebouwd, zodat we in ieder geval het vuur áán en het vlees dróóg zouden houden.

Halverwege de middag werd eindelijk de tent gebracht, waarna we ons konden gaan verdiepen in de montage van al die nylon koppelstukjes en toch wel erg dùnne ijzeren buisjes. Het moest een tent worden van 9 bij 4 meter en het geleverde materiaal leek toch wel erg licht voor die afmetingen. Er zat wel een montagetekening bij, maar hiermee vergeleken was een wandmeubel van Ikea een peulenschilletje. 

Toch hadden we na een klein uurtje en de inzet van wat gezond verstand de dakconstructie in elkaar zitten. Toen we zo ver waren, hebben we besloten om de rest van het opbouwwerk -met het oog op de verwachte storm- maar door te schuiven naar de volgende dag.

Ondertussen hadden de dames in de keuken ook niet stil gezeten, zoals op het aanrecht duidelijk te merken was: we gaan morgen niet met honger naar huis.

Toen we zaterdagochtend het zeil van de partytent over het dak wilden trekken om er daarna de poten onder te zetten, sloeg de wind er onder, scheurden er twee flappen af en knikte een van de buizen dubbel. Wat vrijdag een uur gekost had om op te bouwen, was daarna veel sneller weer afgebroken en binnen vijf minuten zaten alle onderdelen van de tent weer in de doos! Die kan terug naar de leverancier.

Zo tegen vijven meldden de eerste gasten zich en hebben we de barbecues aangemaakt. Het was maar goed dat we de bbq-tent nog wat verstevigd hadden, want nu ging de wind pas echt los. Het was zelfs nodig om de zijwand ook nog dicht te maken. Toch hadden we niet al te veel last van het weer, alleen als we van de barbecues naar het clubhuis overstaken werden we af en toe een beetje nat.

Goedgevulde tafel met o.a. home-made salades

Binnen was het gezellig en lekker warm en er werd weer volop gesmikkeld, gekletst, gelachen en ook werd er af en toe wel een drankje genuttigd.

Zoals gebruikelijk kun je de beelden weer bekijken door op het plaatje hierboven of op deze link te dubbelklikken.