Nieuwjaarsreceptie 2026

Wat bij mijn weten nog niet eerder voorgekomen is, gebeurde vorige week: de nieuwjaarsreceptie van WSV Overschie kon op 10 januari niet doorgaan in verband met het wel erg winterse weer. Daarom werd hij een week uitgesteld.

Ook nu weer waren Helma en Arjan en een aantal vrijwilligers al een paar dagen van te voren behoorlijk druk in de weer om een leuke middag te organiseren met een hapje en een drankje.

Die inspanningen waren niet tevergeefs en leverden mooi opgemaakte schalen met allerlei lekkers op.

Omdat we een periode met nogal bars weer achter de rug hadden, was het voor heel wat bezoekers de eerste keer dat ze elkaar weer zagen en dus viel er weer heel wat bij te praten.

Een nieuwjaarsreceptie is niet compleet zonder een toespraak van de voorzitter. Edwin herinnerde ons er aan dat onze vereniging dit jaar een bijzonder jubileum te vieren heeft: we bestaan in 2026 namelijk 65 (vijfenzestig) jaar! We gaan dit natuurlijk vieren. 

Aan het eind van zijn toespraak wenste hij ons allen een heel fijn vaarseizoen en toen toverde hij een heel mooi boeket tevoorschijn. Dat was voor Helma als dank voor al het werk dat verzet wordt om ons clubhuis draaiende te houden. Een welverdiend bloemetje dus.

Het was weer een geslaagde middag met heel wat mooier weer dan dat van vorige week.

Voor wat meer foto's: dubbelklik maar op de foto hieronder 

of op DEZE LINK

Smikkelen bij WSV Overschie

Het is al een paar jaar de gewoonte om een keer per jaar met de liefhebbers spareribs te eten. Dat betekent veel werk voor de vrijwilligers, want die moeten al ruim van te voren alle benodigdheden in "huis" halen, aanbiedingen bij de groothandels in de gaten houden (je wilt het tenslotte wel een beetje betaalbaar houden!), inventaris checken, zorgen voor voldoende drank, salades en ook nog een lekker toetje. Zijn er genoeg glazen, zijn er genoeg briketten voor de barbecues en zo zijn er nog veel meer zaken die aandacht nodig hebben.

En dan de eigenlijke voorbereiding van de ribbetjes: dat vergt ook aardig wat tijd: garen, marinade laten intrekken, dat gebeurt allemaal al vóór de sparerib-avond. Gelukkig vinden Stefan en Arjan dat leuk werk en doen ze het graag. Op de dag zelf worden de barbecues aangemaakt voor de finishing touch en gaan Buurman en Buurman aan het werk met de laatste fase: de spareribs voorzien van een lekker bruin kleurtje. 

Ook de dames in de keuken hebben plezier in hun werk:  salades maken, mooie plateautjes met stokbrood en kruidenboter maken voor op de tafels, Vlaamse frieten bakken, enz.

Het is dus best veel werk, zo'n sparerib-avond, maar als de gasten lekker zitten te genieten van het lekkere eten "weet je waar je het voor doet".

Nogmaals en misschien ten overvloede: 

BEDANKT VRIJWILLIGERS !

Zoals gebruikelijk weer een filmpje in de LINK

Na twee natte hellingdagen staan ze weer op de wal

Vorige week zaterdag hebben we  de "voorhellingers" weer te water gelaten. Toen we daar mee begonnen was het nog droog, maar dat bleef jammer genoeg niet zo. De ene hoosbui na de andere! We waren na afloop allemaal behoorlijk nat en ikzelf heb maar meteen afscheid genomen van mijn oude regenjack, want dat bleek de regen behoorlijk door te laten. Toen de drie boten in het water lagen, hebben we meteen Wesley's sloep, die nu Riviera heet, op de wal gezet, want daar moet deze winter behalve het schilderwerk ook een boegschroef ingebouwd worden. Daarna kwamen er nog drie sloepen achteraan en dat is nieuw voor ons, dus we moesten eens even goed kijken hoe we die veilig konden neerzetten. De speciaal aangeschafte bokken brachten deels de oplossing en de rest losten we zoals gebruikelijk weer op met gezond verstand.

De zaterdag er na (1 november) begonnen we zoals altijd om 8 uur (althans, de meesten van ons!) Toen was het nog droog, maar dat veranderde al snel, zodat we ook nu weer het grootste deel van de dag in de regen liepen. Maar ja, die boten moeten er uit! Ondanks het weer verliep het toch allemaal redelijk vlot en waren er na de wederom uitstekend verzorgde lunch nog maar een handvol boten te hellingen.

Daar ging toch nog aardig wat tijd in zitten omdat we van de voor ons nieuwe boten natuurlijk niet wisten hoe het onderwaterschip er uit zag. Maar ook dat kwam na wat proberen en verstellen van de hellingwagen in orde en om een uur of half vijf stond de laatste boot hoog en droog op ons winterterrein en konden we gaan opruimen. 

Daarna nog even een drankje in Clubhuis Nooitgedacht en vervolgens naar huis. Ik denk dat de meesten die avond niet veel meer gedaan hebben. Mijn pijpje was in ieder geval leeg.

Voor meer beelden: dubbelklik op DEZE LINK of op de foto hieronder

Lekker eten in Schiedam

Vrijdag 10 oktober waren de vrijwilligers van Clubhuis Nooitgedacht uitgenodigd in Schiedam om bij Eat Palazzo lekker te komen eten. 

Ook een aantal bestuursleden waren van de partij.

We hebben die avond weer kunnen proeven van al het lekkers dat hier geserveerd wordt en net als de vorige keren dat we hier te gast waren was het weer puur genieten. Verse sushi, allerlei vlees en vis, groenten, nasi, bami, keus genoeg. Je zag ook regelmatig ploegjes richting "keuken" lopen om even later met een bord met lekkers weer terug te komen.

Tussen de bedrijven door werd er natuurlijk ook aardig wat afgekletst en gelachen.

En natuurlijk konden we ook onze eigen toetjes samenstellen.

Ook niet verkeerd, toch?

Om een uur of half tien waren de verhalen verteld en de magen gevuld en gingen we voldaan naar huis. Het was weer een leuke avond.

Dit stukje heeft even op zich laten wachten omdat de laptop waarmee ik deze blog bijhoud in reparatie was.

Stormachtige barbecue

In tegenstelling tot vorig jaar, toen we tijdens de barbecue schitterend weer hadden, waren de vooruitzichten dit jaar bar en boos. Na een periode met mooi en vrij rustig weer, zou juist in dit weekend het weer omslaan. Daarom werd deze week nog in allerijl een partytent besteld. 

Die zou vrijdag in de ochtend geleverd worden. Voor de barbecues hadden we al een aparte tent gebouwd, zodat we in ieder geval het vuur áán en het vlees dróóg zouden houden.

Halverwege de middag werd eindelijk de tent gebracht, waarna we ons konden gaan verdiepen in de montage van al die nylon koppelstukjes en toch wel erg dùnne ijzeren buisjes. Het moest een tent worden van 9 bij 4 meter en het geleverde materiaal leek toch wel erg licht voor die afmetingen. Er zat wel een montagetekening bij, maar hiermee vergeleken was een wandmeubel van Ikea een peulenschilletje. 

Toch hadden we na een klein uurtje en de inzet van wat gezond verstand de dakconstructie in elkaar zitten. Toen we zo ver waren, hebben we besloten om de rest van het opbouwwerk -met het oog op de verwachte storm- maar door te schuiven naar de volgende dag.

Ondertussen hadden de dames in de keuken ook niet stil gezeten, zoals op het aanrecht duidelijk te merken was: we gaan morgen niet met honger naar huis.

Toen we zaterdagochtend het zeil van de partytent over het dak wilden trekken om er daarna de poten onder te zetten, sloeg de wind er onder, scheurden er twee flappen af en knikte een van de buizen dubbel. Wat vrijdag een uur gekost had om op te bouwen, was daarna veel sneller weer afgebroken en binnen vijf minuten zaten alle onderdelen van de tent weer in de doos! Die kan terug naar de leverancier.

Zo tegen vijven meldden de eerste gasten zich en hebben we de barbecues aangemaakt. Het was maar goed dat we de bbq-tent nog wat verstevigd hadden, want nu ging de wind pas echt los. Het was zelfs nodig om de zijwand ook nog dicht te maken. Toch hadden we niet al te veel last van het weer, alleen als we van de barbecues naar het clubhuis overstaken werden we af en toe een beetje nat.

Goedgevulde tafel met o.a. home-made salades

Binnen was het gezellig en lekker warm en er werd weer volop gesmikkeld, gekletst, gelachen en ook werd er af en toe wel een drankje genuttigd.

Zoals gebruikelijk kun je de beelden weer bekijken door op het plaatje hierboven of op deze link te dubbelklikken.

Droog voor knippen en scheren

Bij onze vereniging hebben de leden de mogelijkheid om "voor te hellingen". Dat houdt in dat ze half september het water uit gaan en dan tot eind oktober de tijd hebben om hun boot onder en boven water onderhanden te nemen. Sommige mensen vinden een hele winter op de wal gewoon te lang en hebben aan die zes weken genoeg, zeker als ze niet zo heel veel hoeven te doen.

Dat voorhellingen gebeurt altijd met een klein ploegje vrijwilligers die met het materieel kunnen omgaan en ook van degenen die daadwerkelijk de wal op gaan wordt natuurlijk de nodige inzet verwacht.

Dit jaar hadden we als datum afgesproken 13 september. Afgelopen donderdag hadden we alvast de schragen en alle andere spullen klaar gezet en omdat we zo lekker bezig waren en het weer niet àl te slecht was, hebben we meteen maar de Walkabout even uit het water gehaald. Die hoeft niet geschilderd te worden, maar die krijgt een nieuwe schroef en Jooren heeft de oude schroef nodig om het conische gat voor de schroefas in de nieuwe schroef te kunnen draaien. Toen de schroef er af was (wat dankzij onze zelf-ontwikkelde "schroeventrekker" en Chiels brandertje een koud kunstje was), ging de Walkabout weer terug naar haar box om daar de komst van de nieuwe schroef af te wachten.

Zaterdagochtend was het weer gelukkig heel wat beter dan de weerdiensten opgegeven hadden en we konden droog beginnen.

Nigels sloep stond als eerste op de afspuitplaats en daar bleek al snel dat hij wel het nodige te doen heeft. Het was de eerste keer dat deze boot bij ons op de wal kwam en dan is het altijd even zoeken naar een manier en de materialen om hem veilig neer te zetten. Maar zoals altijd kwam ook dit weer goed en daarna kon de Satisfaction droog gezet worden. Die ging de lashoek in, want daar komt de komende weken een nieuwe motor in.

Daarna was de Minerva aan de beurt en ook die vond een plekje op het terrein.

Hierna hebben we een boot die bij Union lag en verkocht was even omhoog getrokken omdat de nieuwe eigenaar de onderkant wilde bekijken. De nieuwe schipper kon helemaal tevreden aan de reis naar Eindhoven beginnen.

Als laatste ging de Schorpioen omhoog. Jaco en Leontien gaan over op elektrische aandrijving en dus moest er afscheid genomen worden van de Peugeot. Jaco had samen met de nieuwe eigenaar de motor al helemaal losgemaakt en met behulp van de heftruck, wat stroppen, een takeltje en de stuurmanskunst van Arjan stond de Peugeot al snel -na het loshalen van één vergeten kabeltje- in de trailer van de nieuwe eigenaar. Hierna ging de Schorpioen weer terug het water in en konden we alle materialen weer opbergen. 

Om een uur of half twee waren we klaar en het was al die tijd droog gebleven. Pas toen we in Clubhuis Nooitgedacht aan een hapje en een drankje zaten, begon het te regenen. Maar dat was dan ook wel een èchte spoelbui. We hadden dus -weer eens- geluk gehad.

Voor meer beelden: dubbelklik maar op de LINK of op de foto hieronder

Bijzondere boten op onze trailerhelling

Deze week had Rob een bijzonder gezelschap op de trailerhelling: 

Vijf Saint Ayles skiffs gingen roeiend van Rotterdam naar Delft. De bemanning van elke boot bestaat uit vijf personen: vier roei(st)ers en een stuurman (vrouw).

Het bijzondere van deze boten is dat ze door de roeiers zelf gebouwd zijn. Het idee voor deze klasse is ontstaan in Schotland. Veel informatie er over kun je vinden op de website van WSV Woudrichem, waar een stuk of 8 van deze roeiboten hun thuishaven hebben. Nog meer informatie kun je vinden op Roeien in Zeeland

Het toeval wil, dat Rita en ik vorige week twee nachten in de haven van Woudrichem gelegen hebben en deze rij boten me opgevallen was. Je ziet ze rechts bovenin de foto. Nieuwsgierig als ik ben, heb ik een praatje gemaakt met een paar van die roeiers en zo ben ik het een en ander aan de weet gekomen over dit mooie initiatief. Dan is het wel heel leuk als er dan ineens 5 exemplaren in Rotterdam opduiken.

Beelden van de tocht zelf zijn er niet, maar wèl van het vertrek en de aankomst.

Je vindt ze hieronder, of door te dubbelklikken op de LINK