Mitsubishi's maidentrip

De eerste trip van de Walkabout moest een beetje rustig beginnen, want de nieuwe motor moet de eerste 50 uur "inlopen". Daarom hadden we het plan opgevat om maar eens in Woerden te gaan kijken, daar waren we namelijk nog nooit geweest.

Op zondag 27 april vertrokken we met stralend weer richting Leidschendam waar we aan de drijvende steiger na de sluis overnacht hebben. De volgende dag zijn we over de Vliet en de Oude Rijn naar het Aarkanaal gevaren. 

Onderweg hadden we geluk want de spoorbrug bij Leiden (normaal kunnen we onder het vaste gedeelte door, maar dat was nu ingepakt wegens werkzaamheden) ging open nèt toen we er aan kwamen.

Op dinsdag kwamen we op voor ons onbekend water terecht, want nadat we een klein stukje teruggevaren waren op het Aarkanaal, gingen we bakboord uit de Oude Rijn op. De Oude Rijn is, zeker het eerste stuk naar Bodegraven, veel mooier en landelijker dan het stuk van Leiden naar Alphen. Je vaart echt door het Groene Hart, met mooie vergezichten, boerderijen, koeien in de wei enzovoorts. We zijn een van de weinige boten die aan het varen zijn en na pakweg anderhalf uur gaan we door de sluis in Bodegraven. We roken het al in de sluis: hier is markt! Gauw de boot vastgelegd (vóór de Mardi) en lekker kibbeling gehaald en in het zonnetje in de kuip opgegeten. Daarna lopend een rondje Bodegraven gedaan. Een leuk stadje.

De volgende dag was het maar een klein stukje naar Woerden. Weer veel te zien onderweg, het landschap doet erg denken aan de Hollandse IJssel en de Linge, mooi dus! We varen bij Nieuwerbrug ook door de enige particuliere tolbrug van Nederland. 

Tol betalen in Nieuwerbrug

De brug voor de passantenhaven in Woerden wordt door de brugwachter nog heel ouderwets met de hand opengedraaid en geeft toegang tot een mooie goedverzorgde haven in de Singel. 

Na Woerden kunnen we met de Walkabout niet verder varen op de Oude Rijn, dus varen we de volgende dag na het boodschappen doen water tanken een stukje terug om net buiten Woerden stuurboord uit de Grecht op te gaan. Dit is een heel mooi watertje met weilanden en drassige natuur, de Kamerikse Nessen. Heel veel (roof)vogels, koetjes, schaapjes en vooral héél veel rust. Je mag hier maar 6 km/u varen, maar harder is ook echt niet nodig, gewoon goed om je heen kijken en genieten, zeker met zulk mooi weer. 

Na de Grecht kwamen we via het Woerdense Verlaat, waar we samen met de Mardi precies in pasten, op de Kromme Mijdrecht. Ook hier weer weilanden en rust. Net voor de Overzetbrug (een fietsbruggetje) vonden we een plekje aan een mooi steigertje. De twee dooie vissen die er lagen te stinken, spoelden we met behulp van een pikhaak en wat schroefwater snel weg. 's Avonds lekker zitten kletsen met Marco en Jacqueline.

Op vrijdag zijn we de Kromme Mijdrecht verder af gevaren en daarna via het Amstel-Drechtkanaal naar de Tolhuissluis. Hier lag een file: sluis kapot! Gelukkig ligt er nog een tweede kolkje naast en daar konden boten tot 12 meter gelukkig wel geschut worden. 

Na de sluis zijn we alleen de Drecht opgevaren (de Mardi ging het Aarkanaal op) en via de Ringvaart naar de Kaag waar we een mooi plekje in de Keverhaven vonden.

De zaterdag hebben we luierend, lezend en genietend van het mooie weer doorgebracht.

Zondag 4 mei zijn we na het ontbijt gaan varen richting Warmond en via de Warmonderlee en het Oegstgeesterkanaal (wij kunnen royaal onder alle bruggen door) en het Uitwateringskanaal naar de jachthaven in Katwijk getuft. Na de lunch de fietsjes uit hun winterslaap gehaald om Katwijk te verkennen. Katwijk was uitgestorven ondanks het mooi weer. Zondag hè en dan ook nog eens 4 mei. Gelukkig was de ijsboer op de boulevard wel open. 's Avonds gekeken en geluisterd naar de toespraak van Philip Freriks. Later op de avond kregen we nog een van de weinige buien van deze reis.

De volgende dag bleek dat we niet de enige WSVO-ers waren in Katwijk: Jolanda en Cor lagen schuin tegenover ons aan de graskant! 

Nadat we een paar buitjes hadden laten overtrekken zijn we tegen de middag gaan varen en om een uur of 2 waren we in Leidschendam, waar gelukkig aan de lange steiger nog een plekje vacant was. Het valt op dat het zo stil is op het water. Iedereen zit zeker op een bevrijdingsfestival!

6 mei: we hebben geluk, want net als we willen gaan varen, wordt er een binnenvaarder onze kant op geschut. Als hij uit de sluis is, kunnen wij er in. Dat duurt in Leidschendam wel eens wat langer!

Het laatste stuk van dit reisje zijn we maar een beetje harder gaan varen, ook een stukje volaan om te zien of de schroef niet te groot is, maar dat blijkt niet het geval. Wel maakt de schroef veel herrie, dus misschien toch nog een andere schroef? Om half twee lagen we weer in onze box met inmiddels 41 uur op de teller.

We waren nog nooit in Woerden geweest, maar ik weet bijna zeker dat we dit rondje nog wel vaker gaan maken.

Voor meer beelden: dubbelklik op de foto of op DEZE LINK

Spontaan vrijwilligerswerk

Ook na de winterperiode wordt er nog aan van alles geklust: 

Ook een rubberboot heeft onderhoud nodig

Overal gaan dingen stuk, dus ook bij WSV Overschie. Soms omdat iets al heel oud is en versleten, soms omdat het verkeerd behandeld wordt. Ik hoef alleen maar de codesloten op het sanitair te noemen, die regelmatig geforceerd worden door mensen met hoge nood die kennelijk de code niet weten en dan maar geweld gebruiken.

Daar houdt geen schroef in

Vorige week bleek de deurpost van het damestoilet zo verrot te zijn dat er een nieuw kozijn moest komen. En vandaag bleek ook de deur van de douche niet echt stabiel meer te hangen. Die moest dus ook gefikst worden

Vakmanschap

Nou zijn er gelukkig ook een paar leden die er dan voor zorgen dat zo'n nieuw kozijn er komt en dan gaan ze er ook nog "gewoon" voor zorgen dat de oude deurpost vervangen wordt. Niet omdat het ze opgedragen of gevraagd is, maar "gewoon" omdat ze nou eenmaal vinden dat we de boel een beetje moeten bijhouden.

De meeste leden hebben niet eens in de gaten dat er zonder dat daar veel woorden aan vuil gemaakt worden, tussen de bedrijven door heel wat van dat soort klussen gedaan worden, dus vandaar dit stukje.

Aad en Gerrit, BEDANKT!

Pannenkoeken in de lentezon

Het is al jarenlang een traditie bij WSV Overschie: de zaterdag nadat de boten weer te water gelaten zijn, worden er door de vrijwilligers pannenkoeken gebakken in Clubhuis Nooitgedacht. Ook dit jaar gebeurde dat weer en de baksels (met of zonder spek) vonden weer gretig aftrek. We hadden deze keer het geluk dat er ook nog eens -net als vorige week bij het afhellingen- een heerlijk zonnetje scheen waardoor we ze lekker op het terras konden opeten. 

Doordat er momenteel wat weinig vrijwilligers zijn, is het clubhuis vanaf nu officieel gesloten. De tafels en stoelen staan natuurlijk nog steeds op het terras, maar de keuken is niet meer open. Zèlf boterhammetjes meenemen dus!

Het winterterrein is weer leeg!

Vandaag hebben we de boten die op ons terrein "overwinterd" hebben, weer te water gelaten. Vrijdag waren we al begonnen met het op de wagen zetten van de Calypso, want dat was wat ingewikkelder dan bij de andere boten. Ook de boot van Rohit stond al klaar op de tweede hellingwagen. Die eerste twee boten lagen dan ook al snel in hun element en het te water laten van de rest van de boten ging vlot. Zeker toen we ook nog assistentie kregen van de heftruck van onze collega's van WSV Union. 

Na de lunch, die net als vorige keer weer uitstekend verzorgd was door de vrijwilligers van Clubhuis Nooitgedacht, stonden er nog maar een paar boten op de wal en ook die leverden geen problemen op. 

Zodoende konden we rond een uur of drie de laatste rommel opruimen, de spullen opbergen en de aanhangers terug zetten op het (nu weer parkeer) terrein.

We konden weer terugkijken op een heel geslaagde dag met mooi weer en - ook niet onbelangrijk- zonder ongelukjes wat toch altijd weer heel prettig is, want per slot van rekening zijn de meesten van ons maar gewoon amateurs die werk verrichten dat ze niet echt gewend zijn en hooguit een paar keer per jaar doen. En dan zie je toch wel snel iets over het hoofd. Maar zoals gezegd: alles is gelukkig gladjes verlopen.

Klik voor meer beelden maar op de foto hieronder 

of op DEZE LINK

Motorwissel op de Walkabout

Zoals in de vorige post al aangekondigd dan hier het verslag van het plaatsen van de nieuwe motor in de Walkabout.

Nadat we tijdens de openingstocht van 2024 geconfronteerd werden met een lekke uitlaatbocht (die we toen provisorisch hebben kunnen repareren en die later door Maurice vervangen is door een rvs bocht) zijn Rita en ik serieus gaan nadenken over een andere motor. We willen namelijk de jaren die we nog kunnen varen, geen gezanik hebben met de voortstuwing. De Mercedes was tenslotte toch een jaar of 30 oud en we gingen voor zekerheid. 

Dat werd dus een nieuwe: een Mitsubishi S4S. Wel ietsje minder pk's dan de Mercedes, maar die had ook nooit volgas hoeven draaien, dus 63 pk moest wel genoeg zijn voor de Walkabout.

Maurice wilde hem wel voor ons inbouwen, maar pas in de herfst. Dat kwam mooi uit, want dan kon dat gebeuren tijdens het voorhellingen.

Dus daarvoor hebben we nog lekker met de Mercedes een tocht naar het Noorden gemaakt (voor een verslag hiervan, zie Walkabout 2024).

Er stond al een advertentie op Marktplaats voor de OM 602 en de Mitsubishi was besteld bij Drinkwaard in Sliedrecht.

Na de vakantie rustig begonnen met alle aansluitingen van de motor losmaken en vóór het hellingen stond met behulp van zoon Peter de Mercedes al in de kuip.

Mercedes in de takels

Toen de boten eenmaal op de wal stonden zijn we begonnen met het schuren van de romp en het onderwaterschip, want we wilden meteen overgaan van een blauwe romp met witte opbouw naar een zwarte romp en een beige opbouw. 

Een week of twee later zou Maurice beginnen met de inbouw en zijn Arjan en ik met het aanhangertje de nieuwe motor gaan ophalen in Sliedrecht. Daarna was het een koud kunstje om met de heftruck de Mercedes naar beneden en de Mitsubishi in de kuip te krijgen. Wat is het toch fijn dat we zo goed in het materieel zitten!

Eerst moest Maurice de blokken waar de motorsteunen op kwamen losslijpen en de motorfundatie wat aanpassen, want dat kwam natuurlijk niet overeen met de oude motor. Dat gaf het nodige stof en slijpsel, maar ja, dat is nou eenmaal zo. Ik had daarna een week om alle troep in de machinekamer op te ruimen en netjes te schilderen

Met behulp van alweer wat takels hebben we vervolgens de Mitsubishi op z'n plek gekregen waarna Maurice hem kon uitlijnen en alles weer monteren. Meteen ook maar een nieuwe homokineet gemonteerd, want de oude was over z'n hoogtepunt heen.

Ook de schroef moest aangepast worden, want volgens Jooren was die te licht voor de nieuwe motor. Groter maken kon niet in verband met de ruimte in het schroefraam, dus hebben ze er meer spoed in gebogen. Eerst maar eens zo proberen en anders wordt het ook nog een nieuwe schroef.

De rest van de werkzaamheden kon in het water gebeuren, dus hebben we ons verder bezig gehouden met het verfwerk aan de romp zodat de boot spic en span te water kon gaan.

Na het afhellingen werd het tijd om de motor maar eens te starten en dat vond de Mitsubishi zelf zeker ook, want bij de eerste poging startte hij zelfs zonder voorgloeien in één keer. Hierna volgde nog wat gehannes met het vervangen en het afstellen van Morse-kabels en een kleine olielekkage in de keerkoppeling, maar de proefvaart naar de Coolhaven en terug was op alle fronten geslaagd: genoeg power en de nieuwe motor maakt volgens ons niet meer herrie dan de oude. Jammer dat hierna de motor vorstvrij gemaakt moest worden en dus niet meer kon draaien, maar ja, de winter kwam er aan en om een nieuwe motor nou meteen kapot te laten vriezen .........

Eind maart heb ik de Mitsubishi uit z'n winterslaap gehaald en ook nu startte hij in één keer zonder voorgloeien. 

En nu maar hopen op een heel mooi vaarseizoen met veel fijne vaaruren.

Voor een beeldverslag kun je dubbelklikken op de mooie nieuwe motor op de foto 

of op DEZE LINK

Weer bijna te water!

Het was deze keer best spannend of we de boten die deze winterperiode op de wal stonden wel op tijd klaar zouden krijgen, want aanvankelijk hadden we behoorlijk teleurstellend weer. En we zijn nou eenmaal afhankelijk van droog weer met niet al te veel wind en

redelijke temperaturen als we de boten moeten schilderen. Maar gelukkig waren de weergoden ons de laatste paar weken gunstig gezind en staan alle boten er inmiddels weer fris bij. Een paar hebben een nieuwe kleur gekregen en eentje zelfs ook nog een nieuwe motor.

Ook de Walkabout van ondergetekende heeft een nieuwe motor (geplaatst tijdens het voorhellingen), daarover komt misschien later nog een verslagje.

Maar, zoals gezegd: alle boten staan klaar om aanstaande zaterdag weer aan hun element toevertrouwd te worden. En, niet onbelangrijk: het belooft dan mooi weer te worden. Kan niet wachten!!

Voor een beeldverslag van de afgelopen periode kun je op de foto hieronder dubbelklikken 

of op DEZE LINK

De lente is gearriveerd !

Na een winter lang wachten op goed (of in elk geval werkbaar) weer was het dan eindelijk vandaag zo ver: het lijkt er op of de lente is begonnen. En dat is niks te vroeg, want er zijn nog maar vier weken over om werkzaamheden aan de romp van de boten te verrichten. Over vijf weken liggen ze allemaal weer in het water!

Vandaag was ook de laatste dag dat er nog droog geschuurd mocht worden en Aad had van de gelegenheid gebruik gemaakt door nog even zijn kajuitdek te schuren. Hij zorgde er daarna wel voor dat er geen stof meer af kon waaien. Die slang lag niet voor niets op het terrein hè.

Het begon vanmorgen nog erg koud, maar in de loop van de dag werd het steeds aangenamer met dat heerlijke zonnetje en op een gegeven moment was het zelfs zo lekker, dat ik het nodig vond om eerst mijn overall en later zelfs mijn trui uit te trekken en stond ik op 2 maart in m'n T-shirtje lekker m'n handrelingen te schilderen!

Dat zijn van die momentjes dat je er meteen weer van overtuigd bent dat het ook deze keer allemaal wel weer goed zal komen.

En dan daarna nog een lekker drankje op het terras. Ik was niet ze enige die dat idee kreeg. Het was echt lekker in de zon!